Amosando publicacións coa etiqueta juvenil. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta juvenil. Amosar todas as publicacións

domingo, 30 de marzo de 2014

As fotos da sesión do club de lectura do martes 25 de marzo:

Ola poetas:

Aquí tedes as fotos da sesión do club de lectura correspondente ao libro Esto no es justo de Sally Nichols.

Saúdos.

Esto no es justo. on PhotoPeach

domingo, 19 de xaneiro de 2014

Las chicas de alambre: martes 21 de xaneiro.


Portada

Ola poetas:

Non esquezades que este martes temos a sesión do club de lectura na biblioteca do Sofía. Penso que vai estar interesante, xa que o libro de Jordi Sierra i Fabra da para moita reflexión. Aquí deixo algunhas preguntas que me xorden despois da lectura de Las chicas de alambre.

  • Somos como a imaxe que reflectimos de nós?


  • Que parte de nós mesmos gardamos e que parte compartimos?


  • Que deixamos que os demais coñezan de nós?


  • Coñécennos da mesma forma a nosa famila e os nosos amigos?


  • Estamos preparados para nos mover neste mundo de espellismos?


  • Estamos contentos co noso corpo? E coa nosa mente? Temos equilibrados corpo e mente?


  • Andamos no bo camiño? Somos fortes para non caer nas tentacións do mal e do camiño fácil e rápido?


  • Coñeces a Platón? E a Aristóteles? E a Nabokov?


Ata o martes.

venres, 17 de xaneiro de 2014

Os personaxes en Las chicas de alambre de Jordi Sierra i Fabra.

Ola poetas:

Díxome un paxariño -ben, home, ben, xa estás nas túas teimas. Por dios, que susceptible es, rapaz-. 

Perdón: díxome Socas -que non é ningún paxariño- que este martes día 21 de xaneiro temos nova xuntanza na biblioteca do Sofía. Xa me tardaba. A novela que estamos todos a ler estes días é Las chicas de alambre, Jordi Sierra i Fabra. E para ir abrindo boca aquí deixo unha síntese dos personaxes máis salientables. 

Espero que os estea gostando.

Abur.


Personaxes:

Principais:

Jon Boix: Ten 25 anos. É periodista de “Zonas Interiores”, revista cuxa directora é a súa nai. É o encargado de publicar un artigo sobre as “wire-girls” polo décimo aniversario da desaparición de Vania, unha delas. Pásase toda a obra viaxando e falando con coñecidos da desparecida modelo.

Vania: Vanesa Molins Cadafalch. Naceu en Barcelona. Era modelo e formaba parte do “trío de las chicas de alambre”. Tiña 25 anos cando desapareu e o deixou todo. Sobre ela trata a reportaxe que debe escribir Jon Boix. Tiña o cabello longo e negro, ollos grises e profundos, narís reta e afiada, o mentón redondo e os beizos carnosos.

 Secundarios:

Cyrille: Narim Wirmeyd. Naceu no Cairo. Foi descuberta por Jean Claude Pleyel como modelo. Era negra é de pel brillante. Cabelo curto e ollos escuros e misteriosos. Boca pequena e beizos bermellos. Cando estaba no máis alto da fama, suicidouse ao saber que tiña a sida.

• Jess Hunt: Naceu en Toledo, Ohio. Era unha pequena reina da beleza desde a infancia. Foi miss Ohio. Fixo unha rápida e meteórica carreira. Rubia con  cabelo moi longo e rizado. De ollos verdes e sempre sorinte coa súa enorme boca e os seus dientes brancos. Tiña unhas mandíbulas firmes e pómulos perfectos. Morreu a causa das drogas.

Paula Montornés: Directora da revista “Zonas Interiores” e nai Jon Boix.

Sofía: Modelo que coñeceu Jon mentres entrevistaba a Carlos Sanromán. Tiña o pelo longo e negro. Ollos negros e grandes beizos.

Luisa Cadafalch: Unha anciá prematura. Era alta e delgada. Era o único familiar de Vania tras a morte da súa nai e o abandono do seu pai.

Carlos Sanromán: Rondaba os sesenta anos. Era fotógrafo e foi el quen lle fixo as primeiras fotos a Vania.

Vicente Molins: Era un home vello en cadeira de rodas. Era o pai de Vania.

Tomás Fernández: Foi o primeiro amor serio de Vania aos dezaseis anos. Agora exercía de relacións públicas nunha discoteca.

Nando Iturralde: Era cantante. Foi noivo de Vania durante sete años.

Frederick Dejonet: Tiña oitenta anos e foi, con sesenta años, quen lle fixo a primeira sesión de fotos a Cyrille.

Trisha Bonmarchais: Directora da axencia de modelos Pleyel. Esposa do asasinado Jean Claude Pleyel.

Robert Ascroft: Foi noivo de Vania. Casaron e ao pouco tempo separaron.

Agatha Hunt: Era a nai de Jess Hunt.

Bárbara Hunt: Irmá de Jess Hunt. Era o vivo retrato dela,  e unha chica moi simpática.

Noraima: Tiña cincuenta años, o cabelo ensortijado e gris. Un corpo rotundo, firme e forte. Era a criada de Vania, pero tamén coma unha nai para ella.

luns, 16 de decembro de 2013

Dez negriños: as fotos da sesión

Ola poetas:

Deu para moito a sesión deste martes 10 de decembro, non si? Falamos de misterio e mais de sentimentos: soidade, arrepentimento, envexa, dúbidas, rencor... Ai, como somos os humanos!

Amanda e Alejandro fixeron unha presentación moi dinámica onde intercalaron literatura e cine: parabéns, rapaces.

Estes días viñemos colgando información sobre o libro, así como uns enlaces para ver unhas películas e saber un pouco máis sobre o apasionante mundo do misterio de Agatha Christie. Así que só queda deixarvos as fotos da sesión.

Disfrutádeas. Cada día somos máis!

Dez negriños: as fotos da sesión. on PhotoPeach

sábado, 14 de decembro de 2013

Os personaxes de Dez negriños: pasado e presente.


. Edward Armstrong, médico. Acusado de causar a morte dunha paciente por operala baixo os efetos do alcol.
. William Blore, un policía retirado que finxe saber máis do que aparenta polo seu propio ben. Acusado de provocar a morte dun home ao inculpalo dun delito que non cometera, o que o levou a ser encarcelado e, alí, en prisión, morrer.
. Emily Brent, unha austera e incondicional católica. Acusada de matar á súa doncela, Beatrice, ao despedila cando se enteirou de que quedara embarazada, o que fai que os seus pais a boten da casa e que termine por tirarse ao río.
. Vera Claythorne, unha xoven que exerceu de institutriz e agora, de secretaria. Acusada de matar a un dos seus alumnos, Cyril, o sobriño do xoven que lle gustaba, Hugo, ao alentalo a que se adentrase no mar a pesar de non saber nadar, para que morrese e que, deste xeito, Hugo puidese herdar os cartos do seu irmán (o pai de Cyril).
. Philip Lombard, coronel, intelixente e cunha mentalidade imperturbable. Acusado de facer que 21 nativos africanos morreran de fame ao abandonalos na selva durante o seu breve período como mercenario en África.
. John MacArthur, xeneral retirado que loitou na Primeira Guerra Mundial. Acusado de matar ao amante da súa muller por envialo a una misión suicida.
. Anthony Marston, un xoven fermoso e vanidoso que non amosa consideración algunha polos demais. Acusado de causar a morte de dous nenos ao atropelalos con seu coche.
. Thomas y Ethel Rogers, os criados que se encargan dos cuidados dos oito hóspedes (el é o maiordomo; ela, a cociñeira). Ambos os dous son acusados de provocar a morte da súa antiga dama, unha anciá americana e enferma, para quedarse co seu diñeiro.
. Lawrence Wargrave, un xuíz sensato, pero que disfruta condenando aos acusados a cadena perpetua, e incluso á pena de morte. Acusado de enviar a un suposto asesino á morte ao falsificar as probas do xuízo, as cales o declaraban inocente.

luns, 9 de decembro de 2013

Martes 10 de decembro: Dez negriños de Agatha Christie.

¿Te arrepientes de tu pasado?
¿Desconfías de tus compañeros?
¿Te atormentan las pesadillas?
¿Te sientes acosado?
¿Vives en una isla sin salida?

Si te sientes así, te damos la solución a todos tus problemas. Ven mañana martes 10 de diciembre a las 15:30 a la biblioteca del Sofía...


Diez Negritos 

De 

Agatha Christie 



Diez negritos se fueron a cenar. 
Uno de ellos se asfixió y quedaron 
Nueve. 
Nueve negritos trasnocharon mucho. 
Uno de ellos no se pudo despertar y quedaron 
Ocho. 
Ocho negritos viajaron por el Devon. 
Uno de ellos se escapó y quedaron 
Siete. 
Siete negritos cortaron leña con un hacha. 
Uno se cortó en dos y quedaron 
Seis. 
Seis negritos jugaron con una avispa. 
A uno de ellos le picó y quedaron 
Cinco. 
Cinco negritos estudiaron derecho. 
Uno de ellos se doctoró y quedaron 
Cuatro. 
Cuatro negritos fueron a nadar. 
Uno de ellos se ahogó y quedaron 
Tres. 
Tres negritos se pasearon por el Zoológico. 
Un oso les atacó y quedaron 
Dos. 
Dos negritos se sentaron a tomar el sol. 
Uno de ellos se quemó y quedó nada más que 
Uno. 
Un negrito se encontraba solo. 
Y se ahorcó y no quedó... 
¡Ninguno!